< d’autres histoires >

L’AIVLA D’OR

La famiglia Ulrich vivaiva sülla chamanna Coaz. Ils iffaunts giuvaivan lo adüna gugent a zupper. Ün bel di, vezzan els cun giuver üna glüsch clera davous la chamanna. Subit vaune a guarder e chattan davous l’acla üna bellischma penna d’or. Tuot in ün dandet odan els üna curiusa rumur e sur els do que üna granda sumbriva. Els guardan vers il tschêl e che vezzan els? Ün’aivla, ma na üna normela! Quist’aivla es dad or! Be stuts admiran ils iffaunts l’utscheun e nu badan cha quel clappa ün gnif grit e svoula cunter els. Uschè svelt scu chi rivan, cuorrane davent. Els sun però memma plauns e l’aivla clappa ad ün dad els e’l oza in ajer. L’aivla cratschla: “Dè inavous mia penna, quella es mia!” Cur cha l’oter iffaunt ho miss la penna d’or darcho a sieu lö, ho l’aivla lascho ir l’iffaunt. Ils duos sun scappos e nun haun mê pü clet sü üna penna.

 

 

Steinadler - Vogelsammlung Gian Saratz, ca 1875

Lieu :
Museum Alpin, Pontresina

à propos de nous:
Schüler 4. Klasse

Weltgeschichtentag

2024